تو بي من غصه اي، من بي تو فرياد
تو با من خنده اي، من با تو آزاد
بخون در گوش من اي سايه عشق
تو بي من هيچ و من بي تو. چون باد

دلم در نازكي پروانه وارست
چو پروانه پي باغ بهارست
به پروانه بگو تا پر نگيرد
كه او آينه دار چشم يار است

تورا شوق و مرا فرياد  دادند
تو را ناز و مرا غم ياد دادند
مرا با عشق شيرين آفريدند
به دل داغ دل فرهاد دادند

پريشانم پريشان نگاهت
پريشان تر ز زلفان سياهت
چه زيبا بود اگر آينه بودم
كه مي ديدم دمادم روي ماهت

خداحافظ

خداحافظ همین حالا همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشام

کمی غمگین به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونیکه منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده ست

نه اینکه می شه باور کرد دوباره آخر جاده ست

خداحافظ  واسه اینکه نبندی دل به رویاها

بدونی با تو بی تو همینه رسم این دنیا

                                                                 خداحافظ

خداحافظ همین حالا خداحافظ

 

عشق مثل آبه،ميتوني تو مشتت قايمش كني.
آخرش يه روزي مشتتو باز ميكني،ميبيني همش رفته بي اينكه تو بفهمي.....
اما دستت پر از خا طرست

 خســــــــــــــته شدم از اين هــــمه دلواپسی

از اين همه ماتم و درد تو جاده های بی کسی

خدا کنه که راهمون زود برسه به عــــــاشقی

به لحظه های خوبمون،خنده های يـــــواشکی

می خوام نميره دلمون توی مســـير بی نشون

نگاه کنه اشـــــکامونو هـــمســـفر هميشمون

بخونه صد تــــــرانه از قشنگترين خـــــاطره ها

بغض شو فـــــــرياد بزنه تا بشــــکنه فاصله ها

آره می خوام غم نباشه تو فصل عـــاشقونمون

يه عـــــالمه شادی باشه تو آسـمون دلــــمون

اجازه هست عشق تو رو تو كوچه ها داد بزنم؟

رو پشت بوم خونه ها اسمتو فرياد بزنم؟

اجازه هست مردم شهر، قصه ما رو بدونن؟

اسم منو، عشق تو رو، توي كتابا بخونن؟

اجازه هست كه قلبمو برات چراغوني كنم؟

پيش نگاه عاشقت، چشمامو قوربوني كنم؟

اجازه مي دي تا ابد سر بذارم رو شونه هات؟

روزي هزارو صد دفه، بگم كه مي ميرم برات؟

اجازه مي دي كه بگم حرف ترانه هام توي؟

دليل زنده بودنم، درد بهانه هام توي؟

اجازه دارم به همه بگم كه تو مال مني؟

ستارتم اينو مي گه، كه تو، تو اقبال مني؟

اجازه هست تا ته مرگ منتظر تو بشينم؟

تو روياهاي صورتيم، خودم رو با تو ببينم؟

اجازه هست جار بزنم بگم چقدر دوست دارم؟

بگم مي خوام بخاطرت سر به بيابون بذارم؟

اجازه هست براي تو از ته دل ديوونه شم؟

اجازه مي دي كه بگم همين روزا مياي پيشم؟

اجازه هست عكس تو رو، رو صورت ماه بزنم؟

طلسم قصه هامونو، با داشتن تو بكشم؟

 نمـــــی خوام تنــــها بمونــــــم

مـــــث شعــــله ای بســــــوزم

وقتــــی گفتی هــــمزبونـــــــی

يــــــه رفيــــــق مـــهربونـــــــی

فهميدم بــی تو مــــی مــــــيرم

درد عـــــاشقی مــــی گيــــــرم

آخــــــه بودنــــــــت هميشــــــه

باعــــث دلگرمـــــــی میشــــــه

پس بــزار پيشـــــــت بمونـــــــم

اشـــك چشـــــــماتو ببوســــــم

دو هـزار بــار گريـــــــه كــــــردم

كـــــه بمـــــــونی تــو كنـــــــارم

حـــالا كــــــه اســــير عشقـــــم

تـــــو وجودم غــــــرق مهـــــــرم

دوســـــت دارم با من بمونـــــــی

هـــــــمه شـــــعرامو بخونـــــــی

آره اين دلــــــــــــــــــــم گرفتــــه

يــــــكی اين قــــــلبو شكستــــه

اگــــــــــه اين زخمـــو نبيـــــــنی

اگـــــــــــه مرهـــــــــــمی نزاری

شـــــــب يـــــــلدايی نـــــــداری

يــــــه هـــــوای ســــــردی داری

می دونم باهـــــام می مونــــــی

راز ايـــــن دلـــــــو می دونــــــی

مــــی دونم هســـــتی كنـــــارم

پيــــــش قلــــب بــــی قــــــرارم

دســــتتو بــــــــــزار تـــو دســـتم

با تــــــو من ســــــــتاره هســـتم

ديــــــــگه تنــــهايـــــــی تمــــومه

تـــــــا هميشه عشق می مــــونه

ثــــانيه های عمرمون چه بی قرار تنها می شن

 تو می گفتی که دلـــــم با دل تو هـــــــمخونه نيست

رد پای عاشقی تو کـــــــــــوچه ها نشـــــونه نيست

تو می گفتی که صــــدات ديگه واســـــــم جون نداره

همه ی حرفا که مثــــــــل ســــــــاز يک ترانه نيست

تو می گفتی اين چشـــــای مهــــــربون خسته شده

ديگه اشک و گريه هاش نشـــونه ی عاشقی نيست

تو می گفتی آســــمون ســــتاره بـارون می شه باز

ولی انگار واسه من تو آسـمون ســــــــــتاره نيست

تو می گفتی که دلــــم ســــنگ شده خيـــــلی زياد

اما من خوب می دونم جنس دلت از ســــنگ نيست

تو می گفتی همـــه ی بهــــونه ها بخاطــــر وجودته

نه عزيزم اين صـــــــدات هق هق يـــک ترانه نيست

تـــــــو می گفتی نازنينم مــــــن کنــــارت می مونم

آره عشق مهربونم نغمه ی ترانه هات جدايی نيست